Badanie ultrasonograficzne w otolaryngologii

Badanie ultrasonograficzne w otolaryngologii

W skład badania ultrasonograficznego w otolaryngologii wchodzą:

  • Ultrasonografia zatok przynosowych,
  • Ultrasonografia części nosowej i ustnej gardła,
  • Ultrasonografia krtani i węzłów chłonnych szyi,
  • Ultrasonografia ślinianek.


CZEMU SŁUŻY BADANIE?
Badanie określa rozległość patologicznych zmian i ich stosunek do otaczających tkanek, nie daje natomiast możliwości różnicowania zmian zapalnych ze zmianami nowotworowymi. W związku z tym podczas badania wykonuje się niejednokrotnie punkcje cienkoigłowe celowane z pobraniem materiału do badania histopatologicznego. W wyniku badania krtani i węzłów chłonnych szyi uzyskuje się informacje pośrednie o charakterze zmian, stwierdzające destrukcję chrząstki tarczowatej, zaburzenie ruchomości fałdów głosowych, a przy badaniu węzłów chłonnych naciekanie torebki i ściany dużych naczyń. Wynik badania USG krtani daje dość dużą zgodność ze stanem stwierdzonym śródoperacyjnie i ta zgodność jest zbliżona, a czasem wyższa niż w badaniu tomokomputerowym czy badaniu rezonansem magnetycznym.

WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA

  • Podejrzenie zmian w zatokach przynosowych.
  • Guzy naciekowe w części nosowej i ustnej gardła.
  • Guzy ślinianek.
  • Guzy krtani i powiększenie węzłów chłonnych szyi.

Badanie jest wykonywane na zlecenie lekarza

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA DO BADANIA
Badanie części nosowej i ustnej gardła wymaga znieczulenia miejscowego powierzchniowego przed zabiegiem i użycia głowicy endoskopowej. Pozostałe badania nie wymagają przygotowania.

Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym

OPIS BADANIA
W czasie badania pacjent leży lub siedzi. W badaniu zatok przynosowych głowica ultrasonografu przesuwana jest w okolicach odpowiadającym poszczególnym zatokom: policzek - zatoka szczękowa, czoło i górny brzeg oczodołu - zatoka czołowa, wewnętrzny kąt oka i ściana nosa - komórki sitowe. W badaniu krtani i ślinianek chory leży na plecach, z głową odchyloną na bok i do tyłu. Skóra pokryta jest warstwą żelu kontaktowego w celu wyeliminowania powietrza mogącego zniekształcić odbicie fali ultradźwiękowej. Głowicę przesuwa się w płaszczyznach poziomych i pionowych podczas swobodnego oddychania, a przy badaniu krtani dodatkowo przy połykaniu i wydawaniu dźwięków (fonowanie).
Przed badaniem części nosowej i ustnej gardła znieczula się jego tylną ścianę - zwykle roztworem lignokainy w aerozolu. Specjalną głowicę wprowadza się do jamy ustnej i przesuwa się po powierzchni ścian gardła.
Wynik badania przekazywany jest w formie opisu.

Badanie trwa zwykle do kilkudziesięciu minut